نوشتهشده به وسیلهی: گیلدا در: نوامبر 23, 2011
در من تمام واژهها سقوط می کنند؛
وقتی سر پیچ خیابان
باران باریدن می گیرد.
وقتی روحِ اسطوره های مرده
در رقصی بی پایان
میان کلام ما
زنده می شود.
حیف! خواستن، توانستن نبود،
پیکاری نابرابر بود
از سر عشق و آرزو.